»
»
Używane ponad rok składniki majątku: środki trwałe czy wyposażenie?

Używane ponad rok składniki majątku: środki trwałe czy wyposażenie?01 Marzec 2021

Prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą, płacąc podatek dochodowy na zasadach ogólnych (prowadzę PKPiR). Kupiłem do firmy ekspres do kawy o wartości nieco przekraczającej 4000 zł. Zakładam, że będzie używany dłużej niż rok. Czy w związku z faktem, że jego cena zakupu nie przekroczyła kwoty 10 000 zł, mogę zaliczyć wydatek jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów czy jednak decydujący jest przewidywany okres używania ekspresu?

Kwestie podatkowe, związane z amortyzacją reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przypomnijmy, że zgodnie z nią amortyzacji podlegają między innymi stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

  1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
  2. maszyny, urządzenia i środki transportu,
  3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Środki te określamy mianem środków trwałych.

Są jednak pewne wyjątki: amortyzacji nie podlegają bowiem zgodnie z ww. ustawą:

  1. grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  2. budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami lub lokale mieszkalne, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, jeżeli podatnik nie podejmie decyzji o ich amortyzowaniu,
  3. dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
  4. wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy;
  5. składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności.

Gdyby zakończyć lekturę ustawy o PIT w tym miejscu, moglibyśmy stwierdzić, iż wspomniany w pytaniu ekspres do kawy jest środkiem trwałym, podlegającym amortyzacji - spełnia bowiem wszystkie wskazany wyżej warunki. Przy czym, zgodnie z art. 22f ustawy, w przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, można dokonywać odpisów amortyzacyjnych albo na zasadach ogólnych (amortyzując zakupiony ekspres według stawki amortyzacji określonej w wykazie stawek), albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania albo w miesiącu następnym.

Jednak dla składników majątkowych o relatywnie niewielkiej wartości ustawa czyni wyjątek.

Zgodnie z jej art. 22d można nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł - wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Reasumując - po zakupie dla celów działalności wyposażenia o wartości nie przekraczającej 10 000 zł mamy do wyboru trzy opcje:

  • po pierwsze, możemy nie zaliczać go do środków trwałych i wydatki związane z nabyciem zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów,
  • po drugie, możemy zaliczyć składnik majątku do środków trwałych, a następnie go zamortyzować - poprzez dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego - w wysokości odpowiadającej wydatkom na nabycie danego składnika majątku - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej albo w miesiącu następnym;
  • po trzecie, możemy amortyzować zakupiony składnik majątku na analogicznych zasadach jak wszystkie inne środki trwałe czy też wartości niematerialne i prawne.

Pamiętajmy przy tym, że jeśli skorzystamy z opcji pierwszej, takiego składnika majątku nie ujmuje się w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Ewidencja wyposażenia

Podatnicy prowadzący rachunkowość w formie PKPiR zobowiązani są czynić to zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Do końca 2019 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, które zawierało definicję wyposażenia, określając je jako rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych. Wskazany w pytaniu ekspres do kawy spełniałby te warunki, w przypadku wyboru pierwszej możliwości.

Należało w niej ujmować wyposażenie, którego wartość początkowa przekraczała 1500 zł.

W ewidencji wyposażenia musiały znajdować się następujące dane:

  • numer kolejny wpisu,
  • data nabycia,
  • numer faktury lub rachunku,
  • nazwa wyposażenia,
  • cena zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia,
  • numer pozycji, pod którą wpisano w PKPiR koszt związany z nabyciem wyposażenia,
  • data likwidacji (w tym również data sprzedaży lub darowizny) oraz przyczyna likwidacji wyposażenia.

Od 1 stycznia 2020 r. obowiązuje jednak nowe rozporządzenie ws. PKPiR, tj. z dnia z dnia 23 grudnia 2019 r., które zniosło obowiązek prowadzenia ewidencji wyposażenia.

Dodajmy, że zniesienie obowiązku prowadzenia ewidencji wyposażenia nie zabrania przedsiębiorcy prowadzenia takiego rejestru na własne potrzeby.